Τόκιο 2020 – Παραολυμπιακοί Αγώνες: Αναστασία Παγκόνις, κάτι παραπάνω από μια σπουδαία κολυμβήτρια [vids]

 Δημήτρης Ντζάνης

  |  26.08.2021 | 09:45

H Αναστασία Παγκόνις (Anastasia Pagonis) είναι ένα όμορφο κορίτσι 17 ετών που θέλει να ζει τη ζωή της όπως οι έφηβοι της ηλικίας της να ονειρεύεται, να κατακτά στόχους, ξεπερνώντας τα εμπόδια που έχει βρει από μικρή στη ζωή της.  Η νεαρή κολυμβήτρια από τις ΗΠΑ πριν από λίγες ώρες σημείωσε ρεκόρ παραολυμπιακών αγώνων στα […]

H Αναστασία Παγκόνις (Anastasia Pagonis) είναι ένα όμορφο κορίτσι 17 ετών που θέλει να ζει τη ζωή της όπως οι έφηβοι της ηλικίας της να ονειρεύεται, να κατακτά στόχους, ξεπερνώντας τα εμπόδια που έχει βρει από μικρή στη ζωή της.  Η νεαρή κολυμβήτρια από τις ΗΠΑ πριν από λίγες ώρες σημείωσε ρεκόρ παραολυμπιακών αγώνων στα 400μ. ελεύθερο γυναικών S11 με 4:58.40, είναι και η κάτοχος του ρεκόρ κόσμου με 4:56.16 και έχει τον πρώτο λόγο για το χρυσό μετάλλιο.

Η Παγκόνις είναι ένα κορίτσι της εποχής, έχοντας μάθει να χρησιμοποιεί τα social media για να περνά τα δικά της μηνύματα και να δείχνει πώς είναι η ζωή για ένα άτομο που έχει χάσει την όρασή του. Με δύο εκατομμύρια followers στο TikTok και 211.000 στο instagram η Παγκόνις έχει το δικό της έντονο ρεύμα.

Μέχρι την ηλικία των εννέα ετών η όρασή της ήταν κανονική. Τότε άρχισαν τα προβλήματα.  Δύο χρόνια μετά, βρέθηκε ότι έπασχε από τη νόσο του Stargardt, δηλαδή τη νεανική μορφή εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Παράλληλα, διαγνώστηκε με διαβητική ρετινοπάθεια.

Εχασε τελείως την όρασή της λίγο μετά αφότου έκλεισε τα 14 χρόνια της. Η συμβουλή να ασχοληθεί με ατομικό άθλημα ήταν σοφή και η πισίνα έγινε το καταφύγιό της. Με τον πιστό της σύντροφο, τον Radar, σκυλί εκπαιδευμένο να βοηθά άτομα με προβλήματα όρασης, η Αναστασία συνέχισε να ζει, να χαμογελά, να φωτογραφίζεται και με το ρόλο της influencer να μας δίνει μαθήματα ζωής.

«Προσωπικά δεν μπορώ να σηκωθώ και να κοιταχτώ στον καθρέφτη, με ενοχλεί και με κάνει να αισθάνομαι τόσο αυτοσυνείδητος. Αλλά και πάλι κοιτώντας κάποιος τον εαυτό του στον καθρέφτη, γίνεται αυτοσυνείδητους. Εννοώ το πρώτο πράγμα που βλέπουμε είναι τα ελαττώματα, σωστά;

Λοιπόν, ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη (στην περίπτωσή μου όχι στον καθρέφτη) και πούμε στον εαυτό μας θετικά πράγματα. Για παράδειγμα κάποια τα δικά μου. Αγαπώ τα μαλλιά μου, έμαθα να αγαπώ τα μεγάλα καστανά μάτια μου. Είμαι συμπονετική και θέλω ό, τι καλύτερο για όλους τους ανθρώπους Ένα από τα μεγαλύτερα πράγματα που έχω μάθει από την αναπηρία μου είναι η ανάγκη να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου» έχει γράψει η νεαρή κολυμβήτρια