Ο υπολοχαγός που έγινε… θρυλικός Ναύαρχος των παρκέ (vids)

Ο υπολοχαγός που έγινε… θρυλικός Ναύαρχος των παρκέ (vids)

 Ραφαήλ Αλαγάς

  |  06.08.2020 | 06:00

Ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον γίνεται σήμερα (6/8) 55 ετών και το Sports3.gr του εύχεται χρόνια πολλά, τιμώντας τον «Ναύαρχο» των παρκέ, ο οποίος από υπολοχαγός, διέπρεψε στο μπάσκετ. Είναι αλήθεια, ότι στο Σαν Αντόνιο θυμούνται μάλλον περισσότερο, και δη οι νεότεροι, τον Τιμ Ντάνκαν και την «χρυσή» εποχή των πέντε τίτλων επί της δικής του εποχής, […]

Ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον γίνεται σήμερα (6/8) 55 ετών και το Sports3.gr του εύχεται χρόνια πολλά, τιμώντας τον «Ναύαρχο» των παρκέ, ο οποίος από υπολοχαγός, διέπρεψε στο μπάσκετ.

Είναι αλήθεια, ότι στο Σαν Αντόνιο θυμούνται μάλλον περισσότερο, και δη οι νεότεροι, τον Τιμ Ντάνκαν και την «χρυσή» εποχή των πέντε τίτλων επί της δικής του εποχής, με συνοδοιπόρους τον Τόνι Πάρκερ και τον Μανού Τζινόμπιλι, αργότερα και τον Καουάι Λέοναρντ. Δεν τον θυμούνται άδικα ως «τοτέμ» του συλλόγου, αλλά μέχρι τότε υπήρχε ένας παίκτης, που του έδειξε το σωστό μονοπάτι, όντας ένας «μύθος» των Τεξανών για πάντα.

Ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον, άλλωστε, έμεινε για πάντα ο «Ναύαρχος» που κατέκτησε, με τη δική του σειρά, την κορυφή του κόσμου, είτε σε συλλογικό είτε σε εθνικό επίπεδο. Για πολλούς ο Ντάνκαν ήταν ίσως η φυσική του εξέλιξη, μα ο «γίγαντας» από την Φλόριντα έχει καταγράψει ένα διαφορετικό μονοπάτι από όλους.

«Ευπειθώς αναφέρω… ότι θέλω να παίξω μπάσκετ»

Ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον δεν αποκλήθηκε τυχαία «Ναύαρχος». Ο πατέρας του, άλλωστε, ήταν στο Ναυτικό των ΗΠΑ και, για αυτό το λόγο, η οικογένειά του μετακινείτο συχνά, μέχρι να αποσυρθεί ο Άμπροουζ και να μείνουν όλοι μόνιμα στη Βιρτζίνια.

«Θυμάμαι να είμαι μικρός και τον πατέρα μου να πρέπει να λείψει για μήνες. Η μητέρα μου, κάπως έτσι, ήταν και… πατέρας για μένα», είχε πει κάποτε ο 55χρονος πια Ντέιβιντ, ο οποίος θυμάται πως εκείνη του έλεγε να είναι φρόνιμος και να περιμένει τον ερχομό του πατέρα του, αλλιώς θα έλεγε τα πάντα. «Ξέρω, εκ των υστέρων, ότι το έκανε για να μείνει όρθια η οικογένεια. Αυτή είναι η δουλειά των συζύγων των ναυτικών, με αποτέλεσμα να είναι η ραχοκοκαλιά της οικογένειας», θα παραδεχόταν.

Ο ίδιος, πάντως, και καλό παιδί και άριστος ήταν. Έχοντας ξεχωρίσει από το σχολείο στο μπάσκετ, ακολούθησε το δρόμο του πατέρα του και υπηρέτησε στο Ναυτικό την τετραετία 1983-1987, όπου μάλιστα, πέραν των σπουδών του, κόντεψε να μην καταφέρει να αγωνιστεί στην ομάδα μπάσκετ. Κι αυτό, γιατί υπήρχε ένα όριο ύψους των παικτών στα 2.01 μέτρα, ενώ ο Ρόμπινσον, όταν μπήκε στη σχολή, ήταν ήδη 2.04.

Για καλή του τύχη, βέβαια, το Ναυτικό τον άφησε κανονικά να παίξει και, μέχρι να περάσουν τα τέσσερα χρόνια των σπουδών του, έβλεπε ήδη τον κόσμο από τα 215 εκατοστά, φτάνοντας στην πρώτη του χρονιά στο ΝΒΑ στα 2.16 μέτρα και ολοκληρώνοντας εκεί την εντυπωσιακή του ανάπτυξη. Σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, άλλωστε, ο Ρόμπινσον ήταν ό,τι καλύτερο συνέβη στην ομάδα μπάσκετ του Ναυτικού, με τον ίδιο να αποφοιτά παράλληλα με «άριστα» στα μαθηματικά.

Κάτι παραπάνω από ένας μεγάλος παίκτης

Τα κατορθώματά του στο Ναυτικό δεν έμειναν απαρατήρητα και από τότε ο ψηλός και μυώδης σέντερ έμοιαζε έτοιμος να γράψει ιστορία στο ΝΒΑ, με τους Σαν Αντόνιο Σπερς να τον διαλέγουν στην πρώτη θέση του draft το 1987, επενδύοντας στο φοβερό του ταλέντο για ένα μέλλον, που θα αποδεικνυόταν ένδοξο, όσο δε θα φανταζόταν και ο πιο ένθερμος οπαδός τους.

Η αρχή, πάντως, εύκολη δεν ήταν για τον Ρόμπινσον. Την πρώτη διετία και μέχρι το 1989, άλλωστε, δεν μπορούσε να αγωνιστεί στα «Σπιρούνια», καθώς έπρεπε να ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, όπου διέπρεψε ως μηχανικός, ενώ έφυγε από το Ναυτικό με το βαθμό του υπολοχαγού. Σημαντικό να το γνωρίζουμε, για να έχουμε υπόψη μας τον πραγματικό του βαθμό, μιας και τον φωνάζουμε «Ναύαρχο», που είναι ένας βαθμός αρκετά υψηλότερος.

Στο Σαν Αντόνιο, πάντως, τον περίμεναν και θα δικαιώνονταν απόλυτα. Από την πρώτη του σεζόν έδειξε να έχει μάθει από το πάθημα της Εθνικής ΗΠΑ στη Σεούλ, μιας και είχε δεχθεί το σοκ του χάλκινου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στην παρθενική του χρονιά, μάλιστα, είχε μέσο όρο 24.3 πόντων με 12 ριμπάουντ.

Με αυτό τον τρόπο, άρχισε να στρώνεται μπροστά του μια φανταστική καριέρα, με τις διακρίσεις να μη σταματούν να έρχονται. Θα πούμε μόνο… τα βασικά για να γίνει αντιληπτό. Πήρε δύο πρωταθλήματα το 1999 και το 2003, καθώς και δύο χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια το 1992 και το 1996 με την Team USA, αναδείχθηκε σε MVP το 1995, έπαιξε 10 φορές στο All Star Game, ήταν πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ το 1994, ρούκι της χρονιάς το 1990 και το «50» σηκώθηκε, μετά την καριέρα του, στον ουρανό του «AT&T Center», ενώ έχει εισέλθει δύο φορές στο Hall of Fame, μία για τον εαυτό του και μία για την Dream Team του 1992.

Ο ίδιος, όμως, ήταν πάντοτε κάτι παραπάνω από ένας σπουδαίος παίκτης. Χαρακτηριστικές ήταν οι αντιδράσεις στο πρωτάθλημα του 2003, όπου μπορεί ο τίτλος να κατακτήθηκε, αλλά στους Σπερς παράλληλα στενοχωριούνταν που θα αποχωρούσαν. «Για μια στιγμή σκέφτηκα, ότι δε θα τον είχα πια συμπαίκτη. Θα βγω στο παρκέ χωρίς να είναι μαζί μου. Είναι παράξενο», είχε δηλώσει ο Τιμ Ντάνκαν, που είχε «απορροφήσει» κάθε σπιθαμή των γνώσεων και των εμπειριών, που μπορούσε να αποκομίσει από τη συνύπαρξή τους.

Στο αγωνιστικό σκέλος, ο ίδιος ολοκλήρωσε την καριέρα του με μέσο όρο 21.1 πόντων, 10.6 πόντων, 2.5 ασίστ, 1.4 κλεψιμάτων και 3 μπλοκ ανά αγώνα σε κανονικά περίοδο, καθώς και 18.1 πόντους, 10.6 ριμπάουντ, 2.3 ασίστ, 1.2 κλεψίματα και 2.5 τάπες ανά παιχνίδι στα playoffs. Εκτός αυτού, όμως, αποδείκνυε πως ήταν ένας Ναύαρχος με «χρυσή» καρδιά.

Το 2003, ο τότε κομισάριος, Ντέιβιντ Στερν, είχε ανακοινώσει πως το βραβείο «NBA Community Assist Award», ήτοι αυτό της κοινωνικής προσφοράς, θα απονέμετο με μια πλακέτα με την φυσιογνωμία του Ρόμπινσον και με την επιγραφή «Ακολουθώντας τα βήματα του Ντέιβιντ Ρόμπινσον, που βελτίωσε την κοινωνία βήμα προς βήμα». Αυτό συνέβη, γιατί η επένδυση ύψους 9 εκατομμυρίων ευρώ στη δημιουργία της Carver Academy, ενός ανεξάρτητου σχολείου στο Σαν Αντόνιο για παιδιά με διαφορετικές πολιτιστικές καταβολές, είχε προκαλέσει αίσθηση για την εποχή.

Αυτή δεν είναι η μόνη του φιλανθρωπική πράξη, βέβαια, καθώς ο ίδιος δε σταματά να διατηρεί επαφές με οικογένεις ναυτικών, πραγματοποιώντας αντίστοιχες εκδηλώσεις. Σε ένα πρόσφατο παράδειγμα, στις 9 Μαΐου 2019, είχε υπογράψει αυτόγραφα για τα παιδιά ναυτικών σε μια βάση του στο Τέξας, ενώ οι σχετικές περιπτώσεις είναι αμέτρητες.

Ο Στιβ Κερ, άλλωστε, το είπε καλύτερα από οποιονδήποτε για τον συμπαίκτη του. «Το να κερδίζεις το πρωτάθλημα δε σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, ούτε αναβαθμίζει την αξία σου», είχε επισημάνει. Αυτό πρέπει να πίστευε και ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον, ο υπολοχαγός που μετατράπηκε σε έναν «Ναύαρχο» των παρκέ…

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ NEA

Χορτοφαγική διατροφή: 10+1 τροφές που θα κάνουν την καθημερινότητά σας γευστικότερη

Η χορτοφαγία, δηλαδή η αποχή από την κατανάλωση κρέατος και ψαριών γίνεται ολοένα και συχνότερα τρόπος ζωής πολλών ατόμων στη χώρα μας. Συχνά δημιουργείται το διατροφικό δίλημμα αν, με τη συγκεκριμένη διατροφή, ο οργανισμός στερείται πολύτιμα στοιχεία ή μπορεί να είναι πλήρης σε θρεπτικά συστατικά. Η απάντηση είναι ότι μπορεί, καθώς υπάρχουν τρόφιμα φυτικής προέλευσης, […]

Κατερίνα Θεοδωροπούλου

05.11.2021 | 14:07

Ράγισμα στο πλευρό ο Μουνάφο

Ο Μουνάφο που αποχώρησε τραυματίας από τον αγωνιστικό χώρο των Ζωσιμάδων με χτύπημα στο πλευρό υπέστη ράγισμα, όπως έδειξε η ακτινογραφία.

Παναγιώτης Αποστολόπουλος

01.11.2021 | 00:37

«Ο Μελισσανίδης απείλησε τηλεφωνικά τον Καρυπίδη ότι θα τον βάλει σε αναπηρικό καροτσάκι»

Ο Άρης με ανακοίνωσή του καταγγέλλει ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο Θόδωρος Καρυπίδης με τον Δημήτρη Μελισσανίδη.

Παναγιώτης Αποστολόπουλος

01.11.2021 | 00:19

Ασύλληπτο γκολ από τον μυθικό Ζλάταν με απευθείας φάουλ [vds]

Με ένα απίθανο φάουλ ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς άνοιξε το σκορ για τη Μίλαν στο 25ο λεπτό του ντέρμπι με τη Ρόμα.

Παναγιώτης Αποστολόπουλος

31.10.2021 | 23:58