Η απώλεια του «Εθνικάρα» σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής

 Παύλος Σαχτούρης

  |  12.09.2021 | 14:55

Η Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου είναι μια «μαύρη» ημέρα για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι «μαύρες» μόνο οι ημέρες που φεύγουν από τη ζωή οι πρωταγωνιστές των γηπέδων. Το ίδιο ισχύει όταν χάνονται άνθρωποι που άφησαν ανεξίτηλα το στίγμα τους. Κάτι που ισχύει, απόλυτα, και για τον Γιάννη Μαντζουράνη. Ο «Εθνικάρας» άφησε αυτό τον μάταιο κόσμο […]

Η Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου είναι μια «μαύρη» ημέρα για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι «μαύρες» μόνο οι ημέρες που φεύγουν από τη ζωή οι πρωταγωνιστές των γηπέδων. Το ίδιο ισχύει όταν χάνονται άνθρωποι που άφησαν ανεξίτηλα το στίγμα τους. Κάτι που ισχύει, απόλυτα, και για τον Γιάννη Μαντζουράνη. Ο «Εθνικάρας» άφησε αυτό τον μάταιο κόσμο και πλέον έχει πάρει θέση στην κερκίδα των ουρανών. Από εκεί θα βλέπει την αγαπημένη του ομάδα, τον ιστορικό Εθνικό. Εκεί πάνω θα συναντήσει ξανά τα μεγάλα αστέρια των «κυανόλευκων» του Πειραιά που έγραψαν τις δικές τους σελίδας στην ιστορία, σε όλα τα αθλήματα.

Ο χαμός του σηματοδοτεί το τέλος για τα χρόνια της… αθωότητας στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μια άλλη εποχή. Για τους φιλάθλους που είχαν μια ανιδιοτελή αγάπη για την ομάδα του. Μια άλλη εποχή που ήταν αλλιώς τα πράγματα. Μια εποχή που ο κόσμος ήταν πιο ήρεμος, δεν «τρελαίνονταν» με το παραμικρό. Σήμερα όλα αυτά έχουν χαθεί. Προσωπικότητες όπως ο Γιάννης Μαντζουράνης κατάφεραν μέσα στο χρόνο να γίνουν αγαπητοί από όλους. Κι αυτό είναι κεκτημένο που διατηρήθηκε ως το τέλος της ζωής του. Και υπήρξαν ανάλογες φυσιογνωμίες στην ιστορία, μεταξύ των φιλάθλων, που άφησαν όπως ο «Εθνικάρας» το στίγμα τους.

Όπως είναι γνωστό, αλλά το αναφέρω και για όσους δεν το γνωρίζουν, από την ηλικία των 10 ετών ήταν κοντά στον Εθνικό. Παρακολουθούσε την ομάδα, δεν έχασε ποτέ αγώνα της. Ακόμα και στα δύσκολα χρόνια, όταν ο Εθνικός πέρασε από… σαράντα κύματα, έπεσε στις Ερασιτεχνικές κατηγορίες, εκείνος ήταν εκεί. Πάντα κοντά. Η ιαχή «Πάμε Εθνικάρααααα», δεν ήταν απλά ένα σύνθημα στήριξης στην ομάδα. Ήταν ένα κομμάτι της ζωής του. Και υπάρχουν πολλοί φίλαθλοι όλων των ομάδων που έχουν ανάλογη πορεία. Ο Γιάννης Μαντζουράνης έγινε γνωστός λόγω της δυνατής φωνής του. Κι αυτό ήταν που οδήγησε και τους οπαδούς των άλλων ομάδων να τον σέβονται και να το επιβραβεύουν με τον τρόπο του.

Από σήμερα, την 12η Σεπτεμβρίου 2021, το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι φτωχότερο. Θα ήταν καλό και συνετό οι νέες γενιές να πάρουν το μάθημά τους, να δουν το παράδειγμα του «Εθνικάρα». Πάντα κοντά στην ομάδα του, δεν έλειψε ποτέ. Ήταν κομμάτι της ζωής του. Ο καλύτερος οπαδός. Όσο κι αν στην Ελλάδα, η λέξη οπαδός είναι…δακτυλοδεικτούμενη! Αν όλοι οι φίλαθλοι, οι οπαδοί σκέφτονταν όπως ο Γιάννης Μαντζουράνης, το ποδόσφαιρό μας θα ήταν καλύτερο.